Kadıköy Gotik Escort Beril

Küçüksu Kasrı’nın Boğaz’a bakan zarif mermer cephelerine ve Göksu Deresi’nin kıyısından esen dondurucu ekim poyrazına akşam karanlığı düşerken, Beykoz’daki bir anadolu lisesinin son ders zili çaldı. On yedi yaşındaki Beril, okul ceketinin üzerine giydiği lacivert kaşe montun düğmelerini sıkıca ilikleyip ağır sırt çantasının askılarını omuzlarında düzeltti. Sınıf arkadaşlarının sahil kenarındaki kafeteryalara gülüşerek gitme tekliflerini nezaketle geri çevirerek, adımlarını Küçüksu’da XIX. yüzyıldan kalma ahşap oymalı tarihî bir sahil köşkünde yer alan uluslararası tarihî eser konservasyon ve ahşap restorasyon acentesine doğru hızlandırdı.

Beril, sekiz ay önce babasını Beykoz’daki bir ahşap yalı restorasyon şantiyesinde iskelenin çökmesi sonucu yitirdikten sonra kronik romatizma hastası annesi ve ilkokula giden küçük kız kardeşinin tüm geçim yükünü omuzlamıştı. Çengelköy’deki dik bir yokuşun başındaki mütevazı kiralık dairenin masraflarını ödemek, annesinin her ay yenilenen ağrı kesici ve özel bakım ilaçlarının masrafını karşılayabilmek için hafta içi her gün ders bitiminde bu acentede akşam sekreteri ve uluslararası ahşap miras tescil kayıt personeli olarak çalışıyordu.

Büro; taze filtre kahve, bezir yağı, antika ahşap vernikleri ve yüksek hızlı tarayıcıların ritmik vızıltısıyla kaplı son derece vakur, kurumsal ama yüksek tempolu bir mekândı. Beril’in görevi; Viyana ve Floransa merkezli kültürel mirası koruma enstitülerinden gelen ahşap restorasyon şartnamelerini sisteme işlemek, Kültür ve Turizm Bakanlığı Anıtlar Kurulu onay dosyalarını kodlarına göre klasörlemek, gelen uluslararası kuryeleri karşılayarak pigment ve kereste analiz raporlarını teslimat defterine kaydetmekti. Saatlerce ekran karşısında ahşap yaş tayini sonuçlarını, kimyasal koruyucu oranlarını ve müze envanter numaralarını doğrulamaktan göz pınarları kurur, topuklu ayakkabılar içinde ayak tabanları sızlar ve dev arşiv klasörlerini üst raflara taşımaktan kolları ile sırtı ağrırdı.

Beril’in en büyük arzusu ise Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Mimarlık Tarihi ve Restorasyon Bölümü’nü kazanıp İstanbul’un asırlık ahşap konaklarını ve saraylarını geleceğe taşıyan uzman bir restoratör mimar olmaktı. Sekreterlik masasının altındaki çekmeceye YKS Eşit Ağırlık özet kartlarını ve Sanat Tarihi-Matematik ders föylerini gizlice yerleştirmişti. Bir yandan dahili telefon hatlarını yönlendirip kurye zimmetlerini yaparken, göz ucuyla çekmecedeki geometri teoremleri, paragraf soruları ve tarih kronolojisini zihninden çözüyordu. Arkadaşları evlerinde rahatça test çözerken, o, klavye tıkırtıları ve asırlık saray rölövelerinin ortasında geleceğini tırnaklarıyla kazıyordu.

O akşam, Topkapı Sarayı’nın bir bölümünün acil restorasyon projesine iletilecek yetmiş beş parçalık Rölöve ve Tescil Dosyası’nın taranması, numaralandırılması ve e-imza portalına yüklenmesi son ana kaldı. Şirketin kıdemli operasyon sekreteri acil bir şantiye tespiti için Süleymaniye’ye gidince, tüm tarama, kontrol, kodlama ve arşiv yükleme işi Beril’in omuzlarına bindi. Gece saat onu geçtiğinde elleri kâğıt kesiklerinden sızlamaktan hissizleşmiş, bacakları yorgunluktan titriyordu. Köşkün ahşap dış kapısını kilitleyip Küçüksu otobüs durağına doğru yürürken cebindeki günlük yevmiyesi ve çantasındaki bitirilmiş test fasikülüyle İstanbul’un dondurucu gecesinde kendi geleceğini inşa etmenin gururunu taşıyordu.