Karadenizli Escort Ceren

Karadeniz’in hırçın ve tuzlu sonbahar rüzgârı Beykoz’un tarihi kundura fabrikası kalıntılarının üzerinden geçip kıyıdaki dalgaları kamçılarken, semtteki köklü bir liselinin son ders zili gürültüyle çaldı. On yedi yaşındaki Ceren, okul ceketinin üzerine giydiği kalın lacivert kabanın önünü sıkıca kapatıp ağır ders kitaplarıyla dolu sırt çantasını omzunda düzeltti. Sınıf arkadaşlarının sahil boyundaki kafelerde oturup sıcak çikolata içme davetlerini içten bir tebessümle geri çeviren genç kız, adımlarını denize sıfır konumdaki XIX. yüzyıldan kalma iki katlı taş ve ahşap kargir binada yer alan uluslararası antika denizcilik fotoğrafları ve liman arşivleri acentesine doğru hızlandırdı.

Ceren, sekiz ay önce babasını Beykoz sahilindeki eski bir yük gemisinin bakım onarımı sırasında iskele vincinin halatının kopmasıyla meydana gelen iş kazasında kaybettikten sonra ailesinin tüm geçim yükünü tek başına sırtlanmıştı. Tokatköy’ün dik ve rampalı sokaklarındaki eski kiralık müstakil evin kirasını ödemek, kronik astım hastası annesinin buhar cihazı masrafları ile ortaokula giden küçük kız kardeşinin okul giderlerini karşılayabilmek için hafta içi her gün ders bitiminde Anadolu yakasının bu tarihi sahil köşesinde akşam sekreteri ve antika fotoğraf envanter tescil kayıt görevlisi olarak çalışıyordu.

Acentenin içi; eskitme fotoğraf banyo solüsyonları, özel asitsiz arşiv kutuları, XIX. yüzyıl Boğaziçi ve Haydarpaşa liman cam negatifleri ile yüksek hızlı optik tarayıcıların ritmik vızıltısıyla kaplı son derece vakur, şık ve yoğun bir mekândı. Ceren’in görevi; Londra, Greenwich ve Lizbon merkezli denizcilik tarihi enstitülerinden gelen antika liman fotoğraflarına ait emulsiyon bozulması ve ışık hasarı raporlarını sisteme girmek, Kültür Varlıklarını Koruma Kurulu onay dosyalarını klasörlemek, gelen uluslararası kuryeleri karşılayarak optik tarama sertifikalarını zimmet defterine kaydetmekti. Yüksek tempolu bu sekreterlik işinde saatlerce ekran karşısında katalog kodlarını doğrulamaktan gözleri kurur, şık görünmek zorunda olduğu topuklu ayakkabılar içinde ayak tabanları sızlar ve dev ciltli arşiv albümlerini ahşap raflara taşımaktan kolları ile sırtı ağrırdı.

Ceren’in en büyük arzusu ise Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Fotoğraf ve Belgesel Film Arşivciliği Bölümü’nü kazanıp İstanbul’un zengin görsel ve denizcilik mirasını koruyan uzman bir küratör olmaktı. Sekreterlik masasının altındaki çekmecede YKS Eşit Ağırlık özet kartları ile Tarih-Sanat Tarihi ders föyleri hazır beklerdi. Bir yandan dahili telefon hatlarını bağlayıp kurye zimmetlerini onaylatırken, diğer yandan çekmecedeki paragraf, tarih ve coğrafya sorularını zihninden çözmeye çalışıyordu.

O akşam, Rahmi M. Koç Müzesi özel denizcilik sergisi için Londra’daki Uluslararası Fotoğraf Arşivleri Konseyi’ne gönderilecek yetmiş beş parçalık Acil Cam Negatif Akreditasyon Dosyası’nın taranması, kodlanması ve e-imza portalına yüklenmesi son ana kaldı. Şirketin kıdemli operasyon sekreteri acil bir albüm tespiti için Üsküdar sahasına gidince, tüm tarama, kontrol, kodlama ve arşiv yükleme işi Ceren’in omuzlarına bindi. Gece saat onu geçtiğinde elleri kâğıt kesiklerinden ve kimyasallardan sızlamaktan hissizleşmiş, bacakları yorgunluktan titriyordu. Binanın ağır meşe kapısını kilitleyip Beykoz merkez otobüs duraklarına doğru yürürken cebindeki günlük yevmiyesi ve çantasındaki bitirilmiş test fasikülüyle Anadolu yakasının soğuk gecesinde kendi geleceğini inşa etmenin gururunu taşıyordu.