Koca Götlü Pendik Escort İrem

Zeynep Kamil’in dik, arnavutkaldırımlı sokaklarına ve eski ahşap evlerin çatılarına kış ikindisinin puslu soğuğu çökerken, semtteki sağlık meslek lisesinin son ders zili çaldı. On yedi yaşındaki İrem, okul önlüğünün üzerine geçirdiği kabanının düğmenlerini ilikleyip sırt çantasının askılarını omuzlarında sıktı. Sınıf arkadaşlarının Karacaahmet yönüne doğru otobüse binmek için acele etmesine katılmayarak, adımlarını Nuhkuyusu Caddesi üzerinde bulunan, altı katlı modern bir iş merkezindeki biyomedikal ithalat şirketine doğru yöneltti.

İrem, iki yıl önce babasını bir hastane inşaatı kazasında kaybettikten sonra yatağa bağımlı babaannesi ve ilkokula giden küçük kardeşiyle yaşam mücadelesi veriyordu. Evin birikmiş kirasını ödemek ve babaannesinin her ay katlanan medikal bakım harcamalarını karşılayabilmek için hafta içi her gün ders bitiminde bu şirkette akşam sekreteri ve tıbbi evrak arşiv kayıt görevlisi olarak çalışıyordu.

Büro; taze koli kartonu, yüksek hızlı barkod tarayıcılarının ritmik vızıltısı, medikal dezenfektan ve keskin filtre kahve kokusuyla kaplı son derece tempolu bir ortamdı. İrem’in görevi; Almanya ve Japonya’dan ithal edilen ameliyathane cihazlarına ait gümrük uygunluk belgelerini ve garanti sertifikalarını sisteme işlemek, hastanelere giden kuryelerin zimmet kayıtlarını tutmak ve özel sterilizasyon klasörlerini kod numaralarına göre raflara dizmekti. Saatlerce ekran karşısında sayısal barkod ve seri numaralarını doğrulamaktan göz pınarları kurur, topuklu ayakkabılar içinde ayak tabanları sızlar ve ağır cihaz kataloğu kolilerini upper raflara taşımaktan kolları ile sırtı ağrırdı.

İrem’in en büyük arzusu ise Marmara Üniversitesi Biyomedikal Mühendisliği Bölümü’nü kazanıp ameliyathane teknolojileri ve yapay organlar üzerine uzmanlaşmaktı. Sekreterlik masasının altındaki çekmeceye YKS Biyoloji-2 ve Fizik özet föylerini gizlice yerleştirmişti. Bir yandan dahili telefon hatlarını yönlendirip kurye zimmetlerini yaparken, göz ucuyla çekmecedeki hücresel solunum, sinir sistemi ve dalgalar sorularını zihninden adımlıyordu. Arkadaşları evlerinde test çözerken, o, klavye tıkırtıları ve koli kokusunun ortasında geleceğini tırnaklarıyla kazıyordu.

O akşam, İstanbul’daki altı şehir hastanesine sevk edilecek seksen parçalık kritik solunum cihazı sertifikalarının taranması, numaralandırılması ve bakanlık portalına yüklenmesi son ana kaldı. Şirketin kıdemli operasyon sekreteri acil bir ailevi nedenden ötürü erken ayrılınca, tüm tarama, kontrol, kodlama ve arşiv yükleme işi İrem’in omuzlarına bindi. Gece saat onu geçtiğinde elleri kâğıt kesiklerinden sızlamaktan hissizleşmiş, bacakları yorgunluktan titriyordu. İş merkezinin ağır cam kapısını kilitleyip Üsküdar Meydanı’na doğru yürürken cebindeki günlük yevmiyesi ve çantasındaki bitirilmiş test fasikülüyle İstanbul’un dondurucu gecesinde kendi geleceğini inşa etmenin gururunu taşıyordu.