Maltepe sahilinden esen dondurucu poyraz rüzgârı Yalı Mahallesi’nin dar sokaklarını çalkalarken, semt Anadolu lisesinin çıkış zili yankılandı. On altı yaşındaki Doğa, okul ceketini sırt çantasına koyup kalın hırkasına sarındı. Sınıf arkadaşlarının sahil parkındaki kafelerde oturma davetlerini geri çevirerek, adımlarını tekne çekek yerlerinin ve ahşap atölyelerinin dizildiği sokaklara doğru hızlandırdı.
Doğa, marangoz olan babasının iş kazası geçirip yatağa bağımlı kalması üzerine altı ay önce ailenin tek geçim kaynağı haline gelmişti. Dört nüfuslu evin kirası ve babasının medikal bez harcamaları bu genç kızın omuzlarındaydı. Lise eğitimini aksatmadan akşamları bu ahşap tekne ve yat iç donanım atölyesinde kesim ve zımpara işçisi olarak çalışıyordu.
Atölye; taze maun, tik ağacı kokusu, epoksi yapıştırıcılar ve talaş tozuyla kaplı yüksek tavanlı bir yerdi. Görevi; yat mobilyaları için kesilen tik ağacı kaplamalarını zımpara motorunda pürüzsüzleştirmek, epoksi tutkalları ile kenar bantlarını yapıştırmak ve monte edilen ahşap panelleri çizilmemesi için koruyucu naylonlara sarmaktı. Saatlerce talaş tozu solumak genzini yakar, ağır ahşap blokları taşımaktan omuz kasları sızlardı.
Doğa’nın tek hayali, Yıldız Teknik Üniversitesi Gemi İnşaatı ve Gemi Makineleri Mühendisliği Bölümü’nü kazanarak kendi yat tasarımlarını yapmaktı. Zımpara tezgahının karşısındaki ahşap panoya fizik ve türev-integral formül kartlarını asmıştı. Bir yandan iki eliyle tik kaplamayı zımparalarken, gözleriyle duvardaki vektör ve statik denklemlerini takip eder, zihninden problemleri çözmeye çalışırdı. Zımpara motorunun çıkardığı ritmik sesi zihnini odaklamak için bir ritme dönüştürmüştü.
O gece, marina projesine teslim edilecek iki teknelik ahşap kamara kaplamalarının ambalajlanması acilen bitirilmek zorundaydı. Atölye sahibi rahatsızlanıp erken ayrılınca tüm yük Doğa’ya kaldı. Saatlerce talaş tozu ve epoksi kokusunun ortasında parçaları tek tek zımparaladı, temizleyip ahşap paletlere istifledi. Gece saat yarımı gösterdiğinde ambalajlama ancak bitti. Üstü başı ahşap tozu kokar halde atölyeyi kilitledi. Maltepe durağına doğru yürürken Marmara’dan esen soğuk rüzgâr yüzüne çarptı; ama Doğa, bu koca şehrin zorluklarına rağmen kendi kaderini ahşap gibi sabırla ve dirençle şekillendirdiğini çok iyi biliyordu.
Yazıda anılan işletmeler
Ticari veya sponsorlu bağlantılar şeffaf biçimde etiketlenmiştir.
Kaynaklar
Bilgileri güncel ayrıntılarıyla doğrulamak için kaynak sayfalarını ziyaret edebilirsiniz.