Kuzguncuk’un dik sokaklarından Boğaz’ın lacivert sularına doğru esen keskin kasım poyrazı, asırlık çınar ağaçlarının sararmış yapraklarını ve rengârenk cumbalı evlerin ahşap kepenklerini savururken, Üsküdar’daki bir Anadolu lisesinin son ders zili gürültüyle çaldı. On yedi yaşındaki Ece, okul ceketinin üzerine giydiği bordo kaşe montun düğmelerini sıkıca ilikleyip ağır sırt çantasının askılarını omuzlarında düzeltti. Sınıf arkadaşlarının Çınaraltı’ndaki çay bahçelerine gülüşerek gitme tekliflerini nezaketle geri çevirerek, adımlarını İcadiye Caddesi üzerinde yer alan, XIX. yüzyıldan kalma restore edilmiş üç katlı ahşap bir konakta hizmet veren uluslararası tarihi ahşap mimari ve koruma-restorasyon akreditasyon acentesine doğru hızlandırdı.
Ece, sekiz ay önce babasını Boğaz’daki tarihi bir yalının çatı restorasyonunda iskelenin çökmesi sonucu meydana gelen talihsiz kazada yitirdikten sonra yatalak babaannesi ve ilkokula giden küçük erkek kardeşinin tüm geçim yükünü omuzlamıştı. Sultantepe’deki dik bir yokuşun başındaki tek odalı kiralık dairenin masraflarını ödemek, babaannesinin her ay yenilenen diyaliz ve medikal bakım giderlerini karşılayabilmek için hafta içi her gün ders bitiminde bu acentede akşam sekreteri ve uluslararası mimari tescil kayıt personeli olarak çalışıyordu.
Büro; taze demlenmiş ıhlamur, antika ahşap vernikleri, balmumu, rölöve çizimleri ve yüksek hızlı tarayıcıların ritmik vızıltısıyla kaplı son derece vakur, kurumsal ama yüksek tempolu bir mekândı. Ece’nin görevi; Venedik ve Floransa merkezli mimari restorasyon enstitülerinden gelen ahşap dayanım ve dendrokronoloji (ağaç halkası yaş tayini) analiz raporlarını sisteme işlemek, Kültür ve Turizm Bakanlığı Taşınmaz Kültür Varlıkları onay dosyalarını kodlarına göre klasörlemek, gelen uluslararası kuryeleri karşılayarak statik güçlendirme sertifikalarını teslimat defterine kaydetmekti. Saatlerce ekran karşısında ahşap yoğunluk katsayılarını, nem oranlarını ve uluslararası tescil numaralarını doğrulamaktan göz pınarları kurur, topuklu ayakkabılar içinde ayak tabanları sızlar ve dev ciltli mimari arşiv klasörlerini üst raflara taşımaktan kolları ile sırtı ağrırdı.
Ece’nin en büyük arzusu ise Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Mimarlık Fakültesi Mimarlık Bölümü’nü kazanıp İstanbul’un paha biçilemez ahşap mirasını gelecek nesillere taşıyan vizyoner bir restoratör mimar olmaktı. Sekreterlik masasının altındaki çekmeceye YKS Sayısal özet kartlarını ve Matematik-Fizik ders föylerini gizlice yerleştirmişti. Bir yandan dahili telefon hatlarını yönlendirip kurye zimmetlerini yaparken, göz ucuyla çekmecedeki analitik geometri, türev ve yapı mekaniği sorularını zihninden çözüyordu. Arkadaşları evlerinde rahatça test çözerken, o, klavye tıkırtıları ve dev ahşap rölövelerinin ortasında geleceğini tırnaklarıyla kazıyordu.
O akşam, Boğaziçi’ndeki üç farklı tarihi yalının kapsamlı restorasyonu için Roma’ya gönderilecek yetmiş beş parçalık Acil Ahşap Tescil ve Statik Güvenlik Dosyası’nın taranması, numaralandırılması ve e-imza portalına yüklenmesi son ana kaldı. Şirketin kıdemli operasyon sekreteri acil bir şantiye incelemesi için Anadolu Hisarı’na gidince, tüm tarama, kontrol, kodlama ve arşiv yükleme işi Ece’nin omuzlarına bindi. Gece saat onu geçtiğinde elleri kâğıt kesiklerinden sızlamaktan hissizleşmiş, bacakları yorgunluktan titriyordu. Konağın ağır ahşap kapısını kilitleyip Üsküdar İskelesi’ne doğru yürürken cebindeki günlük yevmiyesi ve çantasındaki bitirilmiş test fasikülüyle İstanbul’un dondurucu gecesinde kendi geleceğini inşa etmenin gururunu taşıyordu.
Yazıda anılan işletmeler
Ticari veya sponsorlu bağlantılar şeffaf biçimde etiketlenmiştir.
Kaynaklar
Bilgileri güncel ayrıntılarıyla doğrulamak için kaynak sayfalarını ziyaret edebilirsiniz.