Gurup Seven Selin Herkesi Eve Topladı

Selin, İstanbul’un en doğu ucunda, Tuzla Akfırat’ın geniş şantiye sahalarındaki çamurlu arazide, devasa beton otoyol viyadük ayaklarının dibinde soğuktan donmuş elleriyle jeofizik ölçüm cihazının problarını toprağa saplamaya çalışıyordu. İstanbul Teknik Üniversitesi Jeofizik Mühendisliği Bölümü’nden dereceyle mezun olduktan sonra, Kuzey Marmara Otoyolu bağlantı aksındaki viyadük temellerinde oluşan zemin sıvılaşması ve derin killi katman kaymalarını inceleyen özel bir zemin etüt firmasında saha mühendisi olarak işe girmişti. Ancak projeyi üstlenen ana yüklenici şirket, döviz kurundaki dalgalanmaları gerekçe göstererek şantiyeyi bir gecede tasfiye etti ve taşeron çalışanların üç aylık birikmiş maaşlarını ödemeden sırra kadem bastı. Selin, şantiye alanında tuttuğu sismik kırılma verileri ve zemin direnç paftalarıyla yalnız kaldığı gibi, sahaya getirdiği yüksek frekanslı yer radarı (GPR) cihazının kişisel zimmet sözleşmesi nedeniyle ağır bir finansal tazminat yüküyle baş başa bırakıldı.

Mart ayının başlarında, Akfırat’taki konteyner şantiyelerin boşaltıldığı rüzgârlı bir akşamüstü, durakta Gebze otobüsünü beklerken cebinde yalnızca birkaç bozuk para kalmıştı. Kurtköy’de kiraladığı stüdyo dairenin sahibi, ödenmeyen iki aylık kira yüzünden o sabah kapının göbeğini sökmüş ve Selin’in teknik ölçüm ekipmanları dışındaki valizini bina sığınağına kilitlemişti. Şantiye yolundaki çamurlu beton kaldırıma çöken Selin, kucağındaki su geçirmez kılıftan zemin analiz paftalarını çıkardı. Fenerinin ışığında, toprağın katmanlaşma sınırlarını ve viyadük ayaklarındaki mikro-oturma grafiklerini milimetrik kâğıda aktarmaya başladı. Kalemin kâğıda temas ettiği her an, yaşadığı çaresizlik mesleki bir tutkuya ve dirence dönüşüyordu. O sırada sahadaki altyapı güvenlik denetimlerini yürüten Karayolları Genel Müdürlüğü Zemin Mekaniği Dairesi başmühendisi, çamur içinde milimetrik sismik grafikler çizen Selin’i fark etti. Çalışmanın niteliğinden ve analitik titizliğinden etkilenen yetkili, Selin’e Marmara Bölgesi Otoyol ve Viyadük Zemin Güvenliği Projesi’nde baş saha mühendisi olarak kadro sağladı.

Karaköy Kemankeş Caddesi’nde Tescilli Levanten İş Hanı Ahşap Mimarisi ve Asansör Boşluğu Dikey Deformasyon Atlası

Aslı için İstanbul, Karaköy’ün Kemankeş Caddesi boyunca yükselen 19. yüzyıl sonu neoklasik hanların gölgelerinden, Haliç’ten yükselen vapur sirenlerinden ve martı seslerinden ibareydi. Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Yapı Statiği ve Ahşap Mimari Konservasyonu yüksek lisans mezunuydu; Karaköy ve Galata hattındaki tarihi iş hanlarının ahşap asansör kuyularında oluşan boyuna eğilme ve yük dağılım bozulmalarını inceleyen özel bir koruma projesinde görev alıyordu. Ancak projeyi finanse eden yatırım fonu, binanın otel projesine dönüştürülmesi aşamasında Kültür Varlıkları Koruma Kurulu ile yaşanan anlaşmazlıklar üzerine projeyi aniden iptal etti. Aslı’nın dokuz aydır han bodrumlarından topladığı ahşap lif yorulması ve karkas sehim verileri kilitli kalan şantiye deposunda mahsur kaldı; üstelik araştırma sürecinde kiraladığı lazerli şakül ve dijital açı ölçerlerin faturası Aslı’nın borç hanesine yazıldı.

Gece yarısı Karaköy Yolcu Salonu’nun önündeki ıslak taş rıhtımda, Boğaz’dan gelen poyrazın getirdiği soğuk deniz serpintisine karşı çantasının üzerine büzülmüştü. Beyoğlu’nda kaldığı öğrenci pansiyonunun günlük ücretini veremediği için eşyalarını sırt çantasına doldurup rıhtıma sığınmaktan başka çaresi kalmamıştı. Cebinde sadece ertesi sabah Kadıköy’e geçebileceği tek bir vapur bilet parası duruyordu. Çantasından su geçirmez kılıftaki rölöve defterini çıkardı. Fenerinin cılız ışığında, ahşap karkaslardaki eğilme sınırlarını ve demir bağlantı elemanlarındaki korozyon haritalarını milimetrik çizim kâğıdına aktarmaya başladı.