Kıvırcık Saçlı Dolgun Dudaklı Escort Aslı

Aslı, Fatih Sultanahmet’in Ayasofya ile Topkapı Sarayı surları arasında uzanan tarihi Soğukçeşme Sokağı’nın dondurucu taşlarında adımlarını güçlükle atıyordu. Kucağındaki su geçirmez rölöve tüpünü Boğaz’dan ve Marmara’dan esen poyrazın getirdiği soğuk kış sağanağından korumaya çalışırken yorgunluktan dizlerinin titrediğini hissediyordu. İstanbul Teknik Üniversitesi Mimarlık Fakültesi Tarihi Yapı Sanatı ve Mermer Konservasyonu Bölümü’nden birincilikle mezun olduktan sonra, Sultanahmet ve Cankurtaran hattındaki 6. yüzyıl Bizans su sarnıçlarının Osmanlı döneminde yapılan tuğla ve almaşık duvar takviyelerindeki nem erozyonunu inceleyen bağımsız bir restorasyon projesinde göreve başlamıştı. Ancak projeyi üstlenen ana yüklenici şirket, ani bir mali kriz gerekçesiyle şantiyeyi bir gecede kilitledi ve çalışanların alacaklarına el koydu. Aslı, aylardır sarnıç galerilerinden topladığı duvar nem haritaları ve taşıyıcı deformasyon paftalarıyla ortada kaldığı gibi, sahada kiraladığı hassas lazer kumpasların ve ultrasonik duvar çatlak ölçerlerin ağır borcuyla baş başa bırakıldı.

Ocak ayının ısırıcı soğuğunda Sultanahmet Meydanı’na doğru yürürken cebinde kalan son tramvay parasıyla ne yapacağını düşünüyordu. Kadırga’da kiraladığı küçük çatı katı odasının sahibi, ödenmeyen iki aylık kira yüzünden o akşam kapının kilidini değiştirmişti. Kucağındaki çantada sadece çizim rapidoları, kumpasları ve el çizimi mizanpaj defteri vardı. Soğukçeşme Sokağı’ndaki tarihi birahane binasının altındaki sarnıç girişinde duran ıslak mermer basamağa çöktü. Bütün emeğinin bir kalemde silinmesi göğsüne ağır bir taş gibi oturdu.

Gözyaşlarını rüzgâra verip çantasından teknik çizim bloknotunu çıkardı. Cılız sokak lambasının sarı ışığı altında, tuğla derzlerindeki tuz kusmalarını ve kireç harcı erozyon hatlarını milimetrik kâğıda aktarmaya başladı. Kalem kâğıda her dokunduğunda içindeki kırgınlık mesleki bir tutkuya dönüşüyordu. O sırada sokağın başından geçen ve Tarihi Yarımada Arkeolojik Yapıları Koruma Kurulu’nu yöneten kıdemli bir restoratör mimar, basamakta titreyerek pürüzsüz statik deformasyon paftası çizen Aslı’yı fark etti. Kâğıttaki teknik hassasiyeti gören uzman, genç kadına Sultanahmet ve Yerebatan Çevresi Sarnıçları Restorasyon Projesi’nde baş saha koordinatörü olarak çalışma imkânı sağladı. Aslı, Soğukçeşme Sokağı’nın tarihi konakları arasında İstanbul’un ona pes etmeme gücünü bahşettiğini anladı.

Büyükada Maden Mahallesi’nde Kayıp Victoria Dönemi Ahşap Köşk ve Döküm Ferforje Atlası

Ece için İstanbul, Adalar Büyükada’nın Maden Mahallesi boyunca sıralanan Viktorya dönemi ahşap köşklerin zarif dantela oyalarından, çam ormanlarından esen rüzgârdan ve Marmara’nın pürüzsüz maviliğinden ibaretti. Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Yapı Sanatı ve Ahşap-Metal Konservasyonu Bölümü yüksek lisans mezunuydu; Büyükada ve Nizam hattındaki 19. yüzyıl sonu ahşap sivil mimarlık örneklerinin döküm demir veranda ferforjelerinde ve taşıyıcı konsollarında oluşan korozyon bozulmalarını inceleyen bağımsız bir araştırma projesinde çalışıyordu. Ancak projeyi üstlenen özel vakıf, bütçe kısıntılarını gerekçe göstererek araştırmayı aniden iptal etti. Ece’nin sekiz aydır köşk bahçelerinde topladığı metal paslanma ve ahşap çürüme verileri kilitli kalan araştırma merkezinde hapsedildi; üstelik dijital yüzey analiz spektrometrelerinin kiralama faturası Ece’nin üzerine yıkıldı.

Gece saat üçte, Büyükada Saat Kulesi’nin yanındaki ıslak ahşap rıhtımda tek başına oturuyordu. Sonbahar yağmuru rıhtıma damlarken üzerindeki kaban sırılsıklam olmuştu. Tepeköy’de kaldığı pansiyonun günlük ücretini ödeyemediği için eşyalarını tek bir sırt çantasına sığdırıp sahile sığınmak zorunda kalmıştı. Cebinde sadece ertesi günün ada vapuru parası duruyordu. Karşı yakadaki Maltepe ışıklarının su üzerindeki yansımları süzülürken geleceğe dair tüm umutları kararmıştı.